2014’ün Şubat ayında basılmış 140 sayfalık bir Ferzan Özpetek kitabı olan İstanbul Kırmızısı aynı adla film yapılmış ve o film 2 gün sonra, 3 Mart 2017’de vizyona giriyor. Türkiye – İtalya yapımı dram – gizem tarzındaki filmde Özpetek’in yaşadığı gerçek olaylara da yer veriliyor. Oyuncu kadrosunda Halit Ergenç ve Nejat İşler yer alıyor ki bu konuda demin gördüğüm bir yorumla aynı fikirdeyim; bu ikili tavla da oynasalar seyredilir. Kadrodaki diğer isimler de dikkat çekici bu arada: Tuba Büyüküstün, Selim Bayraktar, Mehmet Günsür, Zerrin Tekindor, Cemre Ebuzziya ve Reha Özcan.
Yönetmen koltuğunda Ferzan Özpetek’in oturduğu İstanbul Kırmızısı filminin konusu şöyle: Orhan Şahin yaşadığı travmatik bir kayıptan sonra yurt dışına gitmiş bir yazardır. Yıllar sonra, ünkü yönetmen Deniz Soysal’la görüşmek için İstanbul’a gelir. Berlin, Paris ve Londra gibi şehirlerde bulunmuş olan Soysal çocukluk anılarını anlattığı bir kitap yazmıştır, Orhan’da bu kitap üzerinde düzenlemeler yapacaktır. Deniz Soysal İstanbul’da, gücünün ve zenginliğinin son demlerinde olan ailesiyle birlikte tarihi bir yalıda yaşamaktadır. Uzun yazışmalardan sonra buluştukları günün hemen ertesi sabahında Deniz ortadan kaybolur. Orhan bundan sonra bir yandan yıllardır uzak kaldığı İstanbul’u yeniden keşfederken, bir yandan da Deniz’in gizemli arkadaşları, ailesi ve karışık ilişkileriyle cebelleşecektir. Orhan’ın gelmesi ve Deniz’in kayıplara karışması ilginç bir tesadüftür. Herkes Deniz’in bir daha geri dönmeyeceğini düşünerek endişelenirken Orhan, kitapta anlatılanların gerçekle bağlantılı olduğunu fark eder.
Filme ismini veren kitap hakkındaki yorumlara şöyle bir göz attım; samimi bir dille ve yalın ifadelerle yazılmış ve kısa sürede okunan bir kitapmış. “Ruha dinginlik veren kitap” olarak nitelemiş okuyanlardan biri. Gezi direnişi, Can Yücel, Nazım Hikmet, Sezen Aksu, Emek Sineması direnişi de yer alıyormuş içinde Özpetek’in cümleleriyle. Ortak yorum şu yönde gibi: Öyle ahım şahım bir kitap değil, okumayan pek bir şey kaybetmiş olmaz ama içinde çok güzel cümleler var. Ferzan Özpetek hayranları kitabın yönetmenin geçmişine ışık tuttuğunu ve okuduktan sonra onun filmlerindeki karakterleri daha iyi anladıklarını ifade etmişler.
Özpetek, Büyükada’da yapılan bir basın toplantısında bu filmin çektiği ilk Türk filmi olmasından dolayı heyecan duyduğunu, romanın aynısını çekmeyi sıkıcı bulacağı için filmin kitabın birebir kopyası olmadığını ifade etmiş. İstanbul Kırmızısı tamamen Özpetek’in anılarından oluşan bir film de değil. İkisinden de biraz var anladığım kadarıyla.
Ferzan Özpetegi severim. Filmi izlemek isterdim.